ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ψυχοθεραπεία είναι ένα ταξίδι είτε ατομικό, μεταξύ δηλαδή του ενδιαφερόμενου και του ψυχοθεραπευτή, είτε ομαδικό, με πολλούς συμμετέχοντες και έναν ή δύο ψυχοθεραπευτές - συντονιστές της ομάδας.

Σκοπός της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, είναι να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των παιδιών, των εφήβων και των ενηλίκων. Δε στοχεύει μόνο στην ανακούφιση των αρνητικών συμπτωμάτων (όπως αυτό του άγχους ή της κατάθλιψης) αλλά και στην προαγωγή της αυτογνωσίας των ατόμων και στη γενικότερη βελτίωση της καθημερινότητας, της επικοινωνίας και των οικογενειακώνl - διαπροσωπικών σχέσεων.

Ψυχοθεραπευτές έχουν δικαίωμα να είναι οι επαγγελματίες υγείας όπως οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι οι οποίοι κατέχουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος καθώς και ολοκληρωμένη πρακτική και θεωρητική κατάρτιση σε κάποια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Υπάρχουν πολλές προσεγγίσεις κάθε μία εκ των οποίων αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ψυχικής υγείας από άλλη σκοπιά. Ενδεικτικά, υπάρχει η συστημική ψυχοθεραπεία, η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία, η υπαρξιακή, η αφηγηματική, η γνωστική συμπεριφορική ψυχοθεραπεία, οι ανθρωποκεντρικές ψυχοθεραπείες και άλλες. Οι παραπάνω προσεγγίσεις είναι εξίσου αποτελεσματικές και αποδεδειγμένα βοηθούν στην βελτίωση της ψυχικής υγείας παρά τις όποιες διαφορές τους.

Κάθε θεραπευτική – συμβουλευτική συνεδρία, διαρκεί από 45 έως 60 λεπτά και η χρονική διάρκεια της θεραπείας ποικίλει ανάλογα με το αίτημα του ενδιαφερόμενου και το είδος της ψυχοθεραπείας (βραχείας η μακράς διάρκειας). Το βασικό εργαλείο της ψυχοθεραπείας, είναι ο διάλογος και μέσω της σωκρατικής διαλεκτικής, τα άτομα, εκφράζουν τις ανησυχίες, τους φόβους τους, τις αγωνίες και τους προβληματισμούς τους διερευνώντας νέες οπτικές και ορίζοντες με την βοήθεια των θεραπευτών. Οι ψυχοθεραπευτές, έχοντας εκπαιδευτεί επαρκώς, και οπλισμένοι με ενσυναίσθηση (με την ικανότητα δηλαδή να βλέπει κάποιος με τα μάτια του άλλου) στα λεγόμενα του συνομιλητή, δεν κατέχουν καμία θέση εξουσίας και αυθεντίας, αλλά αντίθετα, βοηθούν το άτομο να γίνει ο ίδιος ο «ειδικός» του εαυτού του.

Εκμαιεύουν όλες εκείνες τις πιθανά ξεχασμένες δυνάμεις, τις ικανότητες και τις πηγές ευτυχίας του ατόμου, που θα τον φέρουν πιο κοντά στα θέλω του, τις αξίες του και στο «γνώθι σ’αυτόν».

To Pirgolexo © 2017